Marsmannetjes zijn beleefd

Vorige week liepen er marsmannetjes in m'n straat. Ze leken heel erg op gewone mensen, maar droegen allemaal hetzelfde pakje, waren gewapend met het soort buitenaardse toestellen waarmee je ook landmeters wel eens ziet rondhossen, hadden de wereldvreemdheid van ambtenaren en vooral: ze spoten gele verf op straatstenen, trottoirtegels, gevelplinten,...
Ik zag m'n huisje al tegen de vlakte gaan, van de kaart geveegd om plaats te maken voor dikke Hermelijntrams die op volle snelheid langs zouden sjezen. De enige manier om meer zekerheid te winnen over de ware missie van die marsmannetjes was: er gewoon de rechtstreekse confrontatie mee aangaan.
"M'neer, wa zijde gij aan 't doen?"
"Ah, spuiten he madameken"
"En wat zijde gij aan 't spuiten?"
"Ah, verf he madameken"
"En voor wat is dat dan?
"Ah, om gele meten te zetten he madameken"
...
Ongeveer vijf volle minuten later wist ik eindelijk wat ik moest weten: de bovenleidingen van de tram zouden vervangen worden, en daarvoor moesten nu de nodige markeringen aangebracht worden. M'n huisje kan dus rustig blijven staan, al bestaat er een minikans dat er een haak voor kabelwerk door m'n façade wordt geslagen. Al bij al toch een opluchting dat marsmannetjes met twee woorden spreken...
Beschrijving: witte tekst bestaande uit titels en links, zwarte achtergrond
Gisteren naar de TMVW gebeld, die de watervoorziening verzorgt in Gent. 'k Zat met een aantal vragen over m'n potentieel toekomstige huisaansluiting . Nog voor ik m'n eerste vraag gesteld had kreeg ik al een hele resem vragen over me heen:
Zondag had ik nog maar net een betonnen platform ontdekt in m'n tuintje, of dinsdag was er alweer een verrassing. 'k Had het lumineuze idee om even een kijkje te nemen in het dikke, gezellige oerwoud van klimop dat heel m'n tuinmuur inneemt, een welig tierende plant van de buren die zorgt voor een ware invasie van m'n grondgebied. Aanleiding was een wit vlak dat van tussen de takken kwam piepen. 

Gisteren was ik op ontdekkingsreis in m'n tuintje.
In m'n tuintje staan twee bomen. Eentje is een vermoedelijke telg van de Es-familie. Ondanks z'n puberleeftijd zal hij op de gepaste tijd wellicht wel vrolijk vliegertjes verspreiden, terwijl hij nu al één takje heeft dat uitbundig bloeit.
Wil je in Gent of Antwerpen een parkeerstrook reserveren, dan krijg je gratis en voor niets een vergunning, als je ze maar tijdig aanvraagt. Hoor je er echter de bijhorende 'Verboden Parkeren van ... tot ...'-bordjes bij te nemen, dan krijg je wel de rekening gepresenteerd: 50 € in A'pen tegen maar liefst 125 € + 2 €/dag in Gent ;-(. 0-1

een beetje bleek van teint,
Vandaag verstrijkt deadline 512, en een telefoontje daarnet bevestigde dat het deze keer wel eens voor echt zou kunnen zijn. Gisteren zat te schrik om er vandaag niet te kunnen invliegen er anders wel stevig in. Niet alleen omwille van Marginaaltje, maar ook omwille van 'medische redenen':

In het kader van het Groot Preventief Ongediertebestrijdingsplan dat van toepassing is op m'n huisje (en natuurlijk gewoon omdat 'k daar zo zot van ben) zijn we alvast in blijde verwachting van twee lieve poesjes. Broertje en zusje zijn momenteel nog bij La Mama Lotje, maar zullen over enkele weken helemaal klaar zijn voor de grote oversteek naar Gent. 't Gaat om een tijgerkatertje, en een wit poesje. Voor hem hebben we al een naam, voor haar nog niet. Iemand suggesties?

Vanavond om zeven uur verstrijkt deadline 709: dan is alweer het moment aangebroken waarop ik de sleutel overhandigd krijg van m'n huisje, en ik er eindelijk in aan de slag kan. Benieuwd of het deze keer lukt...
Op algemene vraag van de harde kern bezoekers die dagelijks deze website overspoelen, breng ik even een tussenstand in de dinamische competitie tussen Gent en Antwerpen:


Terwijl m'n verbouwingsplannen steeds verder uitgesteld worden, is het Lot me op professioneel vlak gelukkig heel wat gunstiger gezind. 'k Ben nog maar net terug van Helsinki, of er staat alweer een superfijn reisje naar Zweden op me te wachten.